Τρίτη, Δεκεμβρίου 31, 2013

Προσωπικό ημερολόγιο


Χωριστήκαμε σε κόμματα φίλοι μου και τους χαρίσαμε τυφλή υποταγή… Αποκοπήκαμε από την ιστορία και την παράδοσή μας. Για όλα πάντα έφταιγαν «οι άλλοι». Εμείς φταίμε… θεωρήσαμε έρωτα το γαμήσι, δεν μας έφταναν τα απαραίτητα προς το ζην αλλά αναζητήσαμε άχρηστα μπιχλιμπίδια, αντικαταστήσαμε το παιχνίδι με την υπερβολική εργασία… ΑΡΡΩΣΤΗΣΑΜΕ ζώντας σε ένα ξοδεμένο παρόν χωρίς όνειρα…
Έκανα γκάλοπ πάλι σήμερα… πετώ μπηχτές να δω πως κινείται το σύμπαν γύρω μου… Σήμερα για άλλη μα φορά διαπίστωσα το μεγαλείο της μαλακίας του νεοέλληνα και τις νεοελληνίδας, της καραβίδας και της γαρίδας….
-Τι κάνεις σφουγγαριστρομαλλούσα? Είσαι καλά?
-Μια χαρά… Τα χω πιει όλα τα ρακιά… να φανταστείς δυο παιδάκια σήμερα μου είπαν κυρία σας είδα στου Λετα προχθές και σας θέλω για baby pining…
 -Bob το είδες το κείμενο στο φειςμπουκι που γράφει ο τάδε τα τάδε, τη ρωτάω…
-ναι…
-Το διάβασες?
-Όχι ήταν πολύ μεγάλο…
-Και άλλα είναι μεγάλα μωρή αλλά αμα τα βρεις τα καταπίνεις… αχόρταγα…
-παιδAγωγέσα σου λέει και κουραφέλαξα… (αμα έχεις παλαμαρι τι τι θέλεις τη φεράρι…)

Κυριακή, Δεκεμβρίου 29, 2013

Τα αρώματα μιας μοναξιάς


Αποτέλεσμα εικόνας για ΜΟΝΑΞΙΑ
Σαράκι αρρωστημένο αυτό το κάτι που μέσα σου σαπίζει,
πληγές αλατισμένες, φιλέματα δίχως έλεος οι εμπειρίες
που σου χάρισαν τα μάτια της θλίψης.
Αναστολές τυραννικά ρημάζουν,
την πονεμένη σου, από την κοσμική ηθική, φαντασία,
θανατερές καταδύσεις σε σπασμένες εικόνες
και στα γυμνά σου κόκαλα.
Άδειο το φιλί, μια ύποπτη προσέγγιση πικρόχαρη
και μια προσπάθεια μουγκή.
Πως να υποτάξεις της έξαψης την αλλοφροσύνη
σε φτιασιδωμένα όνειρα;
Επαληθεύεται ο όλεθρος και μένεις μόνος,
μες τα ημίμετρα,
να κυλιέσαι από μοναξιά σε μοναξιά,
να τρέμεις με μιαν αθέατη απόγνωση,
για την ανταπόκριση που κρεμάστηκε
στο χάρτινο ταβάνι του κουκλόσπιτου.
Μένεις να καταριέσαι όσους χάθηκαν νωρίς,
πριν την ώρα του κατακλυσμού,
συντετριμμένος και εξουθενωμένος αγύρτης.
Έκτισες καημένε, του παραδείσου σου τις θύρες,
σφραγισμένες
και όσοι δεν γνώρισαν του πυρετού,
την ασφυχτική τρυφερότητα,
δεν μπόρεσαν να μπουν
και έμειναν να περιδιαβαίνουν
στης κόλασης σου τα καλντερίμια τα αχειροποίητα.
Ξερίζωσε ο καιρός το πνεύμα σου
και πάλι το ρίζωσε στα ανάκλιντρα τα βραχωμένα,
εκεί που σωπαίνουν οι απελπισμένοι
και που ο φόβος ψάχνει να φορέσει
μες σε χιλιάδες προσωπεία το ιδανικό.
Ξένες φωτιές που τρεμουλιάζουν από τις θύμησες
και από της επιθυμίας την καρτεριά για τρυφερότητα.
Δεν θα καρπίσουν οι σπόροι στα ρημάγματα
μήτε τα γελασμένα λόγια θα φανερωθούν
μήτε οι αγκαλιές οι ανθοστολισμένες.
Γέρασες να περιμένεις το ιοφόρο βλέμμα της λήθης
και σκιάχτηκες πια από του παραπόνου τα φιλέματα.



Σιγάλας Μακάριος
από την ποιητική συλλογή

Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου

Σάββατο, Δεκεμβρίου 28, 2013

Υπερθέρμανση του πλανήτη ή του εγκεφάλου μας?

γράφει ο wishmaster…

Τα Μ.Μ.Ε  μας έχουν βομβαρδίσει με την απειλή της υπερθέρμανσης του πλανήτη, το φαινόμενο του θερμοκηπίου, τις  άσχημες επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας στη γή που με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν σύντομα στην αύξηση του μέσου όρου θερμοκρασίας της,  με καταστροφικές συνέπειες.
Η wikipedia μας πληροφορεί: Με τον όρο κλιματική αλλαγή αναφερόμαστε στη μεταβολή του παγκόσμιου κλίματος και ειδικότερα σε μεταβολές των μετεωρολογικών συνθηκών που εκτείνονται σε μεγάλη χρονική κλίμακα. Οι κλιματικές αλλαγές οφείλονται σε φυσικές διαδικασίες, καθώς και σε ανθρώπινες δραστηριότητες με επιπτώσεις στο κλίμα, όπως η τροποποίηση της σύνθεσης της ατμόσφαιρας.
Οι μηχανισμοί ελέγχου της κοινής γνώμης παρουσιάζουν λοιπόν τον άνθρωπο σα το μοναδικό υπεύθυνο της αλλαγής του κλίματος του πλανήτη. Ισχύει? Πόσο εγωιστικό μου ακούγεται να θεωρούμε ότι είμαστε το κέντρο που τα κινεί όλα και καθορίζει τα πάντα…  Είμαστε λοιπόν υπεύθυνοι για την υπερθέρμανση της γής…
Πολύ ωραία…

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 06, 2013

Τσού ρε Λάκη…


γράφει ο wishmaster
Ποσοστά γύρω στο 60% και βάλε επιτυγχάνει εδώ και χρόνια στις εκπομπές του ο Λάκης Λαζόπουλος. Σε μία εποχή οι εφημερίδες, τα κανάλια, οι δημοσιοκάφροι στη μεγάλη πλειονότητά τους χρωματίζονται κομματικά και λειτουργούν ως όργανα επιβολής της τάξης των διεθνών αφεντικών εκείνος ας του το αναγνωρίσουμε ασκεί κριτική επί δικαίων αλλά και… αδίκων.
Ώρα όμως να τον κρίνουμε λίγο και εμείς γιατί κάποια πραγματάκια δεν μας κάθονται καλά εδώ και καιρό… Να ξεκινήσουμε λίγο στραβά με χτύπημα κάτω από τη ζώνη και να ρωτήσουμε: Τι έκανες στο κότερο Λάκη? Αστειευόμαστε βρε κουτό… Είναι επίσης αλήθεια ότι συμμετείχες ως «διασκεδαστής» της Ε.Π.Ο στο Mundial του 94′ και αν ναι φαγώθηκαν εκεί λεφτά? Δε λέμε φυσικά ότι έφαγες εσύ αλλά γνωρίζεις κάτι για το θέμα? Αν και τότε ήμασταν σε νεαρή ηλικία, κάτι περίεργα είχαν ακουστεί αν θυμόμαστε καλά.
Πάμε τώρα στα σοβαρά…
Κρίνεις φίλε Λάκη τηλεοπτικά πρόσωπα τα οποία πραγματικά είναι τα σκουπίδια της παγκοσμιοποιημένης υποκουλτούρας που μας σερβίρουν, αλλά για σκέψου το καλύτερα μήπως και εσύ ο ίδιος αποτελείς μέρος αυτής, αναπαράγοντας όλους αυτούς στο χαζοκούτι. Σατιρίζει ς την Αλεξανδράτου, τον Κούγια, τη Θώδη, τη Μενεγάκη, τη Ντενίση, τη Βροχοπούλου, το Μάκη, την Σαρρή, κλπ. Σαρκάζεις την κατάντια τους και την κατάντια μας. Έχει όμως σημασία; Αλλάζει κάτι; Μήπως με τη σάτιρα σου αποτελείς τον κυματοθραύστη της λαϊκής οργής; Μήπως η «Αριστοφανική» προσέγγιση της πραγματικότητας μετατρέπεται σε όπιο που ναρκώνει και εξαντλεί κάθε διάθεση για αντεπίθεση στο κατεστημένο? Σκέψου το λιγάκι φίλε Λάκη αν η σάτυρα σου λειτουργεί ως αποσυμπίεση του κοινωνικού φορτίου…

Κυριακή, Δεκεμβρίου 01, 2013

Πρόβα θανάτου


Αποτέλεσμα εικόνας για ΘΑΝΑΤΟς
Πρόβα θανάτου στο ολοκαύτωμα του πόνου 
της θλίψης το υφάδι πλέκεται στην κιβωτό του χρόνου.

Γοργοδιαβαίνει αγόγγυστα η μονομάτα μοίρα, 
βαλσαμωμένος άγγελος στης νιότης την πλημμύρα.

Στα βουρκωμένα σύννεφα, μακάβρια συγχορδία, 
ουρανοβάμονα θνητέ, του τέλους η θυσία.

Μυστήρια του απόβραδου, της εποχής σημάδια, 
τρυγούν της μάνας γης το βιός , βυζαίνουν τα σκοτάδια.

Θροΐζει η ρυπαρότητα στου αγέρα τη μανία, 
αναθυμιάσεις σήψης κέρασμα, τέλμα και δυσωδία.

Στυφές χαρές σπιθίζουνε στου κάματου το αμόνι, 
σμιλεύονται χρυσά φτερά, του πλούτου χελιδόνι.

Σπασμοί φωτιάς στο μούχρωμα, γέννας μαργαριτάρι, 
τα χέρια τους αγιόκλημα, τα μάτια κεχριμπάρι.

Ισκιόφωτες οι στράτες μας ρεμβαστικά αλαργεύουν, 
σκαιός, αέναος πηγεμός, στέρφη ζωή, μισεύουν.

Μαύρο μαγκανοπήγαδο, μαύρη και η λαιμητόμος, 
η σάρκα αιωρούμενη, του ταξιδιού ο δρόμος.

Άδειο το ανοιχτοπάλαμο, ο δρόλαπας σαρώνει, 
ξωμάχος, πένης, άνεργος, ο θάνατος ζυγώνει.

Τεκμήρια ανομολόγητα ανέραστης εποχής, 
σαπρόφυτα καχεκτικά, γαμέτες της ψυχής…

Σιγάλας Μακάριος
από την ποιητική συλλογή
Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου

Δευτέρα, Νοεμβρίου 18, 2013

Σε άγγιξα μητέρα του παντός…











Εκ του άγονου πυρός αναφύεται το συνονθύλευμα της γνώσης
και δρασκελίζει το σκοτάδι κάθε πρωί, σαν πηγή θειου φωτός
που εκπέμπει η ματιά σου…
Φεγγαρώδης άχνισμα δροσερών σταγόνων λάμψης επικαλύπτουν
κάθε μου κύτταρο στη σκέψη πως σε άγγιξα μητέρα του Παντός…
Αναδυόμενος από τη μυστική στοά του άδυτου, από την κατακόμβη
χριστιανικού διωγμού, από το φαίνεσθε της ύλης και την ουσία
της ψυχής που διώκει και διώκεται.
Αιματηρή θυσία, ευλαβική προσφορά στο Ένα , στο Απόλυτο,

Κυριακή, Νοεμβρίου 17, 2013

Μνήμες αδίκως απόντων












Τα θέλω του χθες πολεμούν στο σκοτάδι,
στιγμές νεκρικές,
προδίδουν της μοίρας
το ανέγγιχτο χάδι.
Της λήθης το φως σχεδιάζει ανεμώνες,
αναδεύει τη σιωπή
και ξορκίζει με δάκρυ
φλογοβόλες εικόνες.
Η λογική και η τρέλα χορεύουν ταγκό,
σε χειμώνα βαρύ,
σκουριασμένα κλειδιά
από δώμα κλειστό.
Αλαβάστρινα σώματα και οσμές μυροβλυτών ερώτων,
στης δύσης το ονείρεμα

Σάββατο, Νοεμβρίου 09, 2013

Τέλος Ερώτων


Αποτέλεσμα εικόνας για ερωτας

Σε αραχνιασμένες κάμαρες στου ουρανού την άκρη,
αποσταμένοι έρωτες δίχως πνοή, δροσοσταλίδας δάκρυ.
Σε μολυβένια κύματα του ονείρου, οι ιππότες την άγρια
θάλασσα ρωτούν,
αν έκλεισαν παντοτινά της ευτυχίας οι πόρτες.
Ρόδα αιμάτινα κρατούν και η ώριμη τους θλίψη
σε βήματα φανταστικά τους οδηγεί την ελπίδα να
συνθλίψει.
Κούφια ζωή, σκλάβα ζωή παιδάκια γερασμένα
στης λησμονιάς τη σιωπή πειρατικά καράβια αραγμένα.
Μα κάποιοι ψίθυροι φιλιών τη σκέψη τους στοιχειώνουν

Τετάρτη, Οκτωβρίου 23, 2013

Ζωντανοί νεκροί









Χρυσοκόκκινο θαμπό, άχνες θανάτου 
το ηλιοβασίλεμα απόψε,
μέσα στη δίνη του ολέθρου 
της μανιασμένης ψυχής μου
τη νιρβάνα αναζητώ να μεθύσω 
από το νέκταρ του άπειρου.
Κοινωνός στο φως και στο σκοτάδι, 
στο άσπρο και το μαύρο,
στο γκριζοπράσινο των ματιών σου. 
Ασάλευτη, σχεδόν νεκρική,
η φιγούρα σου επαναλαμβάνεται, 
σπασμένος καθρέπτης
στα μάτια μου μέσα, πονάω…
Αφουγκράσου τη σιωπή, 
μπαρουτοκαπνισμένος νοτιάς
ζεματά με μένος την πληγή,
 δάκρυ και ιδρώτας καυτός,
το αίμα παλεύει το αλάτι.
Άνθρωποι γύρω πολλοί, 

Κυριακή, Σεπτεμβρίου 29, 2013

Α π ο λ ί θ ω σ η


Αποτέλεσμα εικόνας για ΘΑΝΑΤΟς
Ίαμβος σκωπτικός της ύπαρξης,
ο ατελεύτητος,
στυφός συνάμα και άφωτος,
δρόμος του πένθους,
στιγματισμένο το είναι μου
ψυχορραγεί.
Μεσονυχτίς της νηνεμίας την ηχώ αποζητώ,
κιθαρίσματα του στοχασμού ωχρά,
απόκοσμα,
αντιφεγγίζουν θλίψη
και ανθούν οι δαίμονες.
Γύμνωσε πένθιμο το κέδρο,
διάφεγγο, ξερό,
χλωμή μετουσίωση του ίσκιου μου,
σε θάνατο πεζό, ατελέσφορο,
ο γητευτής των κρίνων.
Πυρόχρωμη και υποβλητική,
μελωδία και ρίγη,
να μεταλάβω στάλες,
ροδάνθη μυρωδικά και ηδονικά
αναβρύζουν ευωδία,
ξορκίζουν χίμαιρες.
Ο εφιάλτης σκυθρωπός,
γλύπτης αποκρισάτορας,
της νοσταλγίας ο οιωνός,
του αρχέτυπου ο μάγιστρος,
της λησμοσύνης ρέμβη,
σκουριά και αρμύρα τα όνειρα μου.
Αναλαμπή ζωής,
πνιγμός από αρώματα οι οσμές σου,
θαλασσοκόρη του αφρού…
μα εσύ ποθείς απόκριση
από φως αρρωστημένο.
Χλωμά καντήλια ταφικά
η απολίθωση του γράφοντος.




Σιγάλας Μακάριος
από την ποιητική συλλογή

Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 23, 2013

Νύχτα αιώνων

Αποτέλεσμα εικόνας για ΝΥΧΤΑ

Νύχτα αιώνων, 
μαύρος ο θάνατος που καρτερώ…
Νύχτα αστρόφεγγη, 
οι ρημαγμένοι κήποι της καρδιάς,
άνθη ψυχρά στον ουράνιο καθρέπτη.
Μάνα χλωμόθωρη σα με κοιτάς,
της στολισμένης δύσης 
τα χρώματα με πλημμυρίζουν,
μητέρα μοίρα, 
χίμαιρες μες το ονειρόφως της ψυχής,
πλάνο το γέλιο σου.
Άγγελοι φθοράς ιοφόροι, 

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 19, 2013

Συνεύρεση










Πάλη σώμα με σώμα ηδονική…
του έρωτα η ανασαιμιά.
Μπρούτζινα σμιλεμένα κορμιά, 
λαβές με τέχνη
μες την παλαίστρα της φωτιάς, 
σκορπούν τις φλόγες της ψυχής.
Κίνηση τελετουργική, 
των αισθήσεων 
η ακροτελεύτια ανατολή,

Τετάρτη, Σεπτεμβρίου 04, 2013

Όνειρα των Μύθων - Ανθολογία ποίησης του φανταστικού


Συμμετοχή: Σιγάλας Μακάριος

Παρασκευή, Αυγούστου 23, 2013

Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου

Συγγραφέας:Σιγάλας Μακάριος
Εκδότης:Συμπαντικές Διαδρομές
Έτος έκδοσης:2013
ISBN:618-5002-15-9
Σελίδες:60
Σχήμα:21χ14
Κατηγορίες:Νεοελληνική ποίηση
Σειρές:Σκιές

αγορά


Δευτέρα, Ιουλίου 08, 2013

«12 εις την 13» - Να αδράξεις το σκοτάδι

Ένα νέο τραγούδι που θα περιέχεται στην πρώτη, επερχόμενη δισκογραφική δουλειά του Νίκου… Σαπουντζάκη , ερμηνεύει ο ίδιος παρέα με τον Αργύρη Λούλατζη. Οι δύο τραγουδοποιοί συμπράττουν στα πλαίσια των κοινών παραστάσεων που θα πραγματοποιήσουν το καλοκαίρι του 2013. Το τραγούδι, σε στίχους και μουσική του Αργύρη Λούλατζη είναι εμπνευσμένο από το ποίημα «12 εις την 13» από την ποιητική συλλογή «Εις Πεδίον Άλφα Κένταυρου» του Μακάριου Σιγάλα και έχει τίτλο «Να αδράξεις το σκοτάδι». Ο Αργύρης Λούλατζης ξεκίνησε να εμφανίζεται σε μουσικές σκηνές της Θεσσαλονίκης και της Βόρειας Ελλάδας και έπειτα της Αθήνας. Το Δεκέμβριο του 2012 κυκλοφόρησε το τραγούδι «Ονειρομάγια» σε μορφή digital single, που ερμήνευσε παρέα με το Χρήστο Θηβαίο και αποτέλεσε προπομπό του νέου του δίσκου, ο οποίος κυκλοφόρησε το Μάιο του 2013 με τον ίδιο τίτλο, από την Final Touch/Cobalt. Ο «Αμέθυστος» είναι το δεύτερο single του δίσκου, σε μουσική & στίχους του Αργύρη Λούλατζη, το οποίο ο τραγουδοποιός ερμηνεύει με το Μίλτο Πασχαλίδη. Ο Νίκος Σαπουντζάκης γεννήθηκε πριν από 25 χρόνια στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε κοινωνικός λειτουργός στο Ηράκλειο και η πρώτη του επαφή με τη μουσική έγινε στο δεύτερο έτος των σπουδών του. Το 2011 έκανε την πρώτη του φιλική συμμετοχή στο άλμπουμ «Δέκα χρόνια ταξίδι» όπου συμμετέχουν ο Παντελής Θαλασσινός, ο Ψαραντώνης και άλλοι καταξιωμένοι καλλιτέχνες, με το τραγούδι του «Πρώτη Αυγούστου». Έχει συνεργαστεί επί σκηνής με το Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τους Μπλε, το Βασίλη Καζούλη κ.α. Το 2013 κυκλοφορεί ο δίσκος του Νότη Σφακιανάκη με τίτλο «16 αυτοτελείς ιστορίες», όπου υπάρχει το κομμάτι «Δεν μου αρκεί» σε στίχους και μουσική του Νίκου Σαπουντζάκη.



Τρίτη, Μαρτίου 26, 2013

Οι παπαγάλοι και η Κύπρος…

γράφει ο wishmaster
Μετά από πάρα πάρα πάρα πολύ καιρό αποφάσισα να ανοίξω την τηλεόραση για να δώ πως παρουσιάζεται το Ιστορικό ΟΧΙ της Κύπρου από τα ωδικά πτηνά της tv…  να δω τις σκατόφατσες των παπαγάλων που στήριξαν και στηρίζουν τα Μνημόνια και τις πολιτικές των δοσιλόγων… σκεφτόμουν όλο και κάποιος θα το πάθει το έμφραγμα από την στεναχώρια…
Χωρίς υπερβολή, είχα να δω δελτίο ειδήσεων από τις περασμένες εκλογές…  Δεν άλλαξε πραγματικά τίποτα… Σαν να μην πέρασε μια μέρα… Τρομοκρατία… Τώρα για την Κύπρο , όπως και τότε για την Ελλάδα … Θα πέσει η γη να μας πλακώσει, θα έρθει καταστροφή, το τέλος του κόσμου πλησιάζει, οι πλανήτες θα αναστραφούν, δάκρυα κλαυθμός και οδυρμός… εμετική προπαγάνδα σε ρυθμούς μπαρόκ… όλοι συντονισμένοι…
Και έπειτα… ήρθε το κούρεμα… και η αγαλλίαση…