Τρίτη, Δεκεμβρίου 20, 2016

Ωδή εις την Τουριστική Ανάπτυξη



Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις είναι συμπτωματική.

Παραγωγή: studio fade in
Στίχοι: Σιγάλας Μακάριος
Ερμηνεία : Τζωρτζηδες (Μανώλης Φυτρος)
Φωνητικά: Σιγάλας Μακάριος
Επεξεργασία βίντεο: Σιγάλας Μακάριος
Εικόνες: πηγή ίντερνετ


Τρίτη, Νοεμβρίου 22, 2016

Στου ουρανού τη σκάλα


ένας φόρος τιμής στον φίλο Γιάννη που έφυγε νωρίς... 

Καλή Ανάσταση αδερφέ...




στίχοι: Σιγάλας Μακάριος
μουσική: Κατσικογιάννης Γιώργος
ερμηνεία: Κατσικογιάννης Γιώργος -  Μανώλης Φύτρος
Ενορχηστροση :Μανώλης Φυτρος
Ηχοληψία- παραγωγη- μιξη - Μastering: Συβρίδης Γιάννης
επιμέλεια βίντεο : Σιγάλας Μακάριος
φωτογραφίες: ιντερνετ



Τετάρτη, Νοεμβρίου 16, 2016

Θλιβερή διαπίστωση

Φωτογραφία του Ιωαννης Καποδιστριας.
Νιώθω πως είμαστε καταδικασμένοι αλλά δεν μπορώ να απολέσω την ελπίδα... 
Δεν περιμένω τίποτα περισσότερο απο το ευτελές μας τέλος αλλα έχω την ανάγκη να πολεμήσω για την αξιοπρέπεια μου.... Όταν η υποτιθέμενη αριστερά ανάγεται σε νεοφιλελεύθερος δούρειος ίππος , αποσυμπιέζει τα κοινωνικά φορτία, καπηλεύεται αξίες και κυρίως παροπλίζει το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ κράτος για να σωθεί ο αγριότατος υπερ-εκμεταλλευτικός χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός των τραπεζών σε τι να εελπίζεις; σε αλλαγή μέσω του φθαρμένου κυνοβουλευτισμού; σε αλλαγή μεσω της αποχής από το εν λόγο σύστημα; οχι... 
Η επανάσταση βάφεται με αίμα....και το αίμα θα ναι μονάχα το δικό μας...δυστυχώς.... Πιστεύω μονάχα σε μια επανάσταση με σαφή χαρακτηριστικα ταξικού χαρακτήρα, που θα προέρχεται αρχικά απο την φτωχοποιηση μας αλλα θα εξελιχθεί σε αλλαγή μέσω της συμμετοχής σε κινήματα , σε αλλαγή μέσω της κοινωνικής εκ-παίδευσης του πολίτη να αντιδράει στο κατεστημένο κοινωνικοπολιτικο γιγνεσθαι των επικυρίαρχων....

Παρασκευή, Νοεμβρίου 11, 2016

Τυφώνας Τραμπ...

Αποτέλεσμα εικόνας για tramp usa
Επειδή ακούω πλείστες σαχλαμάρες για την εκλογή του Τραμπ και τις αναλύσεις περί ναζικοποίησης της Αμερικανικής κοινωνίας και επιστροφής σε πρότερες εποχές, ότι ο ρατσισμός και ο φόβος στην διαφορετικότητα γίνονται συνώνυμο της Αμερικής και η όλη αυτή η αντιφασιστική ρητορεία έχει αρχίσει και γίνεται κουραστική, πάμε να δούμε την πραγματικότητα.

Ένα χρεοκοπημένο σύστημα που έχει αφήσει τους πολίτες στην απέξω, ένα εμετικό μιντιακο σύστημα που παρουσιάζει τον ετεροφιλόφυλο άνδρα ως μια ξεπερασμένη καρικατούρα και προωθεί οτιδήποτε αμφί-, ένα σύστημα που δαιμονοποιεί και θεωρεί ξεπερασμένο οτιδήποτε παραδοσιακό σε κουλτούρα, ήθη και έθιμα, με πρωτεργάτες τα ανθρωποειδή υβρίδια του «καλλιτεχνικού» star system και μιας ελιτ που νέμεται όλο τον πλούτο διαβιώνοντας σε εικονική πραγματικότητα εν μέσω χλιδής, πως θα μπορούσε να αντιληφθεί μια πράξη αμφισβήτησης;

Δευτέρα, Οκτωβρίου 31, 2016

Οράματα Ηλιθίων

Αποτέλεσμα εικόνας για ΗΛΊΘΙΟΙ
Σε φωταψία ρόδινη η κοφτερή λεπίδα της θύμησης...
Αχόρταγη ψυχή στενάζει από το ευτελές τέλος
του επαίτη ήλιου, του μεροβάτη οδηγητή.
Ολοβελούδινα  άστρα ξορκίζουν τα βήματα σου,
απέθαντη κατάρα του τρόμου.
Βράδυ σκοτεινό, δονησμένο φεγγάρι
αντιφατικά ολόγιομο,
σκαιές ματιές του ερέβους.
Ψυχρό το φιλί,
στης θλίψης το θυσιαστήριο,
κερνάει μικρά μυστικά από πικρές αβύσσους,
μιας τάφρου φρικτής.
Σκονισμένα και ερημωμένα ερείπια μέθης
οι ύστατες φωτιές τρεμίζουν αχνές,
άπνοα καπνίζοντα θυμιατήρια
μιας ράθυμης  μοναξιάς, μουντής.
Της ανομίας το μύρο λησμονημένο,
ρεμβάζει γυμνωμένο σε κάτωχρη φλόγα κεριών,
ιλλαροφωτεί αέναα…
Μορφάζει η μνήμη στα σκαλιά του ιλλίγγου,
αναλαμπές λαγνείας,

Δευτέρα, Οκτωβρίου 17, 2016

Χίλιες και Μία Νύχτες

Αποτέλεσμα εικόνας για arabian nights

Δυο μάτια Φάροι,  κυπαρισσί ξαστεριές ονείρων,
χείλη φωτιές, ώριμες φράουλες οι προσδοκίες,
θε να ‘ ρθει η μέρα που θα ανταμώσουνε τα κρίνα.
Λικνίζει η όστρια φυκιάδες, κυματιστές,
θεγμένες όλο χάρη, πλουμιστές,
στου ώμου της το ξέφωτο χαμόγελο.
oπτασία παραμυθένια, Αλγερινή,
γνέφει του καπετάνιου, το πανί να σύρει,
το χιλιοτρυπημένο,  απ΄τα φιλιά του Λεβάντε
που μυρώνουν τους ορίζοντες  
και ευωδιάζουν δυόσμο και ήλεκτρο
στου ρόχθου το ξεδίπλωμα.
Καταιγίδα συλλογισμών
στο χρώμα της αμαρτίας,
ντύνεται ο νόστος με σκιές,

Τετάρτη, Οκτωβρίου 12, 2016

Νέμεσις



Γύρευες φωτιές και ξαναμμένες χρυσαλλίδες,
αδίστακτα  λοξοδρομούσες 
απ΄ του πηγαίου φωτός το ολάνθιστο στεφάνωμα
και έτρεχες, χανόσουν στης παραζάλης τις ώριμες γητειές
και στα αντηλαρίσματα τα μυστικά,
που ιριδίζουν γεύσεις γυμνές,
μέλι και γλυκό κυδώνι.
Λοξοδρομούσες παλμικά στης μνήμης τα δώματα 
με μια κόκκινη κλωστή δεμένη στον αντίχειρα,
κάνοντας κύκλους και δίνοντας προστάγματα,
ανατριχιάσματα στης ραχοκοκαλιάς την οξεία συναίσθηση,
πλέκουνε τα άστρα στόλισμα και στο κρεμούν στο στέρνο.
Αυτή την ώρα που πλανήθηκε ο λογισμός
οι μοίρες κοντοστάθηκαν βουβές
σε ντύσαν άμοιρε με του αποχωρισμού την σκοτεινιά
προσφέροντας απλόχερα διέξοδο.
Σε πήρε η ώρα και ο κατήφορος
να προσμετράς τους φταίχτες ,
θύματα και θύτες μιας γενιάς άνευρης ,
ασθενικής, αλαφιασμένης, ασθμαίνουν τα όνειρα…
Φυσάει η λατέρνα θαύματα
και σπέρνει τρικυμίες
λυγμοί ενός μαγεμένου αυλού,

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 26, 2016

Ο Ανθρωπάκος (Απολογία)

Αποτέλεσμα εικόνας για ανθρωπάκος


Ι

Δριμύ κατηγορώ
στην πλάνη της ακριβής ζωής μας,
η κάθε σου λέξη,
φίλε…
Σκηνές αρχαίου δράματος
στου νου μας την πιστή διαδρομή
η νόθη φωνή σου για αφύπνιση.
Αξιολόγηση στης σκέψης ,
της ηθικής αξίας,
του ανελεύθερου είναι μας,
η πάγια τακτική
του ύψιστου θεωρητικού σου πεδίου.
Ο κόσμος
της μίζερης πραγματικότητας,
του αχαλίνωτου
ηδονικού ευδαιμονισμού,
της απολεσμένης μας ύπαρξης,
μαστίζει τη σκέψη σου,
άσπιλε φίλε...
Σαν παρωδία κυλά η ζωή μας,
κι εμείς,
θεατές του ονείρου
της ώριμης νιότης,
διαβαίνουμε δίπλα μας.
Χωρίς θεό, η ψυχή μας βουβή,

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 23, 2016

Μαβιά φιλιά

Αποτέλεσμα εικόνας για φιλι μαβι
Βαθιά πνοή, νοτισμένες με χρόνιο πόνο, 
ανάσες βαριές, ξεραίνουν το δείλι.
Ήχος βραχνός, τελετάρχης σε σιγή νεκρική,
σπαράζει θλιμμένα,
μοιρολόγια του άδηλου πόθου,
για μια γλυκιά ευωδία γιασεμιού 
που κρυσταλλώθηκε στα χαμερπή πεδία 
ενός φρικτού κολαστηρίου ευχών,
ανικανοποίητων ονειρώξεων.
Σαν από σκίτσο μουτζουρωμένο…
θύμησες κάποιας παράξενης κοπέλας,
ένα καντήλι χλωμό, τρεμίζει… 
ιαχές των ερωτών…
Σαν από λήθαργο, φως θλιμμένο καίει την ώρα,
αχνοβολά λάμψεις του άδυτου,
μιας χρυσαλίδας που ξεψύχησε ασθμαίνοντας
στις άκρες του Νείλου, ονειρογδαρμένη.
Τσιγάρο πικρό, η στάχτη σκορπίζει,
στα βάραθρα της άπνοης λογικής 
η σκέψη λυγά, τυραννά το κορμί, δακρύζει.
Θυσία προσευχών στο βωμό μιας αγάπης, 
νωθρής, καγκελόφραχτης.
Της φανερωμένης δεσποσύνης η πόρτα κλειστή,

Τετάρτη, Αυγούστου 31, 2016

Ιθάκη









 Αν αφαιρέσουν τον ρυθμό,
της συγχορδίας την ηχώ και κάθε μέτρο,
και από τυχαία έμπνευση, τόσο πεζά
γεννήθηκε γλυκιά πνοή και πάθος,
αν σε βαθμίδες φύλαξαν, αισθαντικών δονήσεων,
την τέχνη των ερώτων,
και δίχως λέξεις γράφτηκαν σονάτες πάθους,
του τίποτα εικόνες,
αν καίει μια ανθρώπινη ανάσα,
ζεστή, ολοζώντανη, εκχύλισμα ζωής,
και λατρεύει o Έρως τις πληγές,
την πεμπτουσία της μορφής του κόσμου,
αν ψιθυρίζει η αγάπη λόγια λατρείας,
φιλιά του αέρα στην καρδιά του κόσμου,
και ευγενέστερη εκφράζει η φιλία
την γλώσσα της αλήθειας οικουμενικά,
αν αναπνέουν οι σκέψεις ανέμελα,
δίχως να συγκινούν ή να παρηγορούν,
και ξεχειλίζουν αυθόρμητα, είτε αρέσουν είτε όχι,
λέξεις που καίν το μάταιο,
αν καθίσταται η έκφραση της ηθικής 
ως λεπτεπίλεπτη υπερβολή,
και δεν αξίζει η σκέψη ως το περίγραμμα
μιας αβίωτης σχέσης με το όχι,
αν ντύσουν τη μουσική δίχως δάκρυ,

Τρίτη, Αυγούστου 30, 2016

Ο νεανίας Ποιητής
















Παλικαράκι αμούστακο, δεδηλωμένος ποιητής ,
σύντομα λογοτέχνης  και συνάμα λόγιος ,
φιλόσοφος  εκ γεννοφασκίων,
πολυσχιδής προσωπικότης
ρήτωρ μέγιστος , νέος Λυσίας για Κόραξ,
εκφραστής μεγαλεπήβολων στόχων,  κατευθυνόμενων,
πατρογονικά πατροναρισμένος ,
ιδανικό νέο στέλεχος πολυεθνικών
της ακαδημαϊκής κοινότητος νέος ταγός,
με λίγα λόγια …
«ιδανικός αυτόχειρας», για το καλό όλων μας,
και είναι απορίας άξιον…

πως είναι να σαι ποιητής
ζώντας μέσα στα πλούτη
φίδια να σε ταΐζουνε
μέλι με το γιαούρτι

πως είναι να σαι ποιητής
όταν δεν έχεις ζήσει
όταν ποτέ δεν γεύτηκες
της  γυναικός τη φύση

πως είναι να σαι ποιητής
και να μιλάς για πόνο
όταν ποτέ δεν ένιωσες
του έρωτα το φόνο

Σάββατο, Αυγούστου 27, 2016

Το πανωφόρι της μοίρας…












Ι
Μαύρος κουρσάρος ο έρωτας
φώλιασε στην καρδιά σου,
αυγής λουλούδι η σκέψη σου,
ταξίδια τα όνειρα σου.
Ευωδιάζουν γιασεμί
τα πέλαα των ματιών σου,
μοσχανθισμένο σύννεφο
το χάδι των φιλιών σου.
Μύρο να ραίνει την πληγή,
μια οπτασία εξωτική,
γλυκό νανούρισμα αγγέλων,
λάμψη αργυρή, ερωτική.
Το δείλι στέκει αιμάτινο,
να σε κερνά αμβροσία,
σε ένα αγριάγκαθο κλείεται
του κόσμου η σοφία.
Αντίδωρα αγάπης λάγνα
τα άδηλα θέλω των νεκρών…
νεκροί από έρωτα, υψώστε,
μαλαματένια χεριά,
ικέτες δόξας των φιλιών...

ΙΙ

«Μέσα στο σύννεφο
της άγονης ανάδευσης,
των ανέγγιχτων παθών
το μύρο αναζητώ,
σε ένα ανέμισμα
του νου μου ταξιδεύω,

Παρασκευή, Αυγούστου 26, 2016

Κυκλοφορεί η “Νέμεσις” του Μακάριου Σιγάλα

Την δεύτερη ποιητική συλλογή του Μακάριου Σιγάλα με τίτλο “Νέμεσις” εξέδωσαν πρόσφατα οι “Εκδόσεις Καλλίστη”. Η συλλογή κυκλοφορεί σε έντυπη μορφή 64 σελίδων και ήδη είναι διαθέσιμη από τα γραφεία των εκδόσεων στον Πύργο της Σαντορίνης (καφέ Brusco), ενώ πολύ σύντομα θα κυκλοφορήσει και στα βιβλιοπωλεία της Σαντορίνης.
Ο κ. Σιγάλας έχει εκδώσει επίσης την ποιητική συλλογή με τίτλο «Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου» και έχει συμμετάσχει στο συλλογικό έργο “Όνειρα των Μύθων”.
Αναφερόμενος στη νέα ποιητική συλλογή “Νέμεσις” ο κος Θάνος Μικρούτσικος αναφέρει:
«Η ποίηση λυτρώνει. Με την ποίηση ταξιδεύεις και ονειρεύεσαι. Ελπίζεις ακόμα και στην ουτοπία. Είναι πολύ σπουδαίο να ασχολούνται οι νέοι μας στους βάρβαρους καιρούς που ζούμε με την ποίηση και τη μεγάλη τέχνη. Κι ακόμη σπουδαιότερο να γράφουν.
Τα ποιήματα του Μακάριου με εξέπληξαν θετικά. Ανακάλυψε τον τρόπο να ταξιδεύει με τις λέξεις και τις εικόνες που πλάθει. Μαζί του κι εμείς. Δημιούργησε μια κατάλληλη φόρμα για να πει αυτά που θέλει, αυτά που προκύπτουν από τα βιώματά του. Και είναι αυτή η φόρμα που δεν καθιστά τα βιώματα εμφανή και κυριαρχικά αλλά τα διαλύει σε ένα λυρισμό της φαντασίας και του ονείρου.
Σ΄ ένα έργο τέχνης, σ΄ ένα ποίημα πάντοτε το περιεχόμενο εμφανίζεται μέσα από την φόρμα. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένο μαζί της και κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει το ένα από το άλλο. Και αυτό είναι πεντακάθαρο στα ποιήματα του Μακάριου. Και αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για όλο και μεγαλύτερα ταξίδια.»


Το εξώφυλλο της ποιητικής συλλογής του Μ. Σιγάλα “Νέμεσις”

Τρίτη, Ιανουαρίου 12, 2016

Άφρονες πόθοι


 Αποτέλεσμα εικόνας για ποθος

Χρυσοί βολβοί του έρωτα φυτρώνουν 
μες το κηπάκι των νεκρών
και ανθούνε μωβ τουλίπες, 
γεννήματα του πόθου μου για σένα,
ιριδοκτυπημένη κόρη του Διονύσου.
Φωνή φλογέρας αντηχεί μες το χαμόγελο σου, 
χάλκινος ήχος,μεταλλικός, ηχώ πολυκύμαντη, 
ηδονική, σπέρνει στο χάος της ψυχής
γαρδένιες και ανεμώνες.
Μες το κενό σου βλέμμα 
το ξάγναντο του κόσμου μου,
η αμαρτία της μοναξιάς ,
φτύνει φωτιά μες την πυρά,
για να καεί η ελπίδα,
μυρίζει τρόμο η σάρκα μου.
Αδάκρυτος ο κεραυνός σκορπά τον οβολό του ,
θειάφι οξύ που φλέγεται, 
θυμιάζει στο όνομα σου, 
χώμα νεκρό και βότσαλα
η άσκοπος ζωή μου.
Ευωδιάζει γιασεμί η εαρινή μου θλίψη,
 μενεξεδί σταλαγματιά
από το κλάμα της σιωπής, 
η ήβη όλου του θέλω, 
γεννά μωρά αφρόνων
να εκπληρώσει το χρησμό.
Αδημονούν οι βλοσυροί, 
στριγκλίζουν οι ερινύες,
δυο περιστέρες πέτρινες 
στον τρούλο του κελιού σου, 
κουρνιάζουν στην ευμάρεια,
του υλικού μυαλού σου.
Στρόβιλος η ανάσα μου 
στην εύκρατη σου σκέψη,
άνομη φλόγα βλάσφημη, 
πλεχτή στα κρύα μαλλιά του ανέμου,
να ξορκιστεί το έρεβος.
Νύχτα των άστρων σήμερα, 
πάχνης νεροσταγόνα, 
σταλάζει αιθέριο έλαιο,
στο δοχείο της φαντασίας…
Μαρμαρωμένη ανασαιμιά 
εκστασιασμένου Μυρμηδόνα , 
θυμάρι και γαρυφαλόνερο 
το τέλος του θανάτου.




Σιγάλας Μακάριος

από την ποιητική συλλογή "Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου"