Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2017

Ωδή στους «καλλιτέχνες»


Στις μέρες μας ειν’ εύκολο
να γίνεις καλλιτέχνης,
γρατζούνα ένα όργανο
κι είσαι δεξιοτέχνης.

Πιασε ένα μικρόφωνο,
ξεκίνα το τραγούδι,
εκείνα που γαβγίζουνε,
και καιν’ το πελεκούδι.

Κι ας λένε όσοι παρίστανται:
«μα κράζει σαν κουρούνα»,
ειν’ όλοι τους κακεντρεχείς,
να τους καεί η γούνα.

 Έχω μια ενασχόληση
κοντά στα δέκα έτη,
να οργανώνω live event,
όχι και τα πιο trendy.

Απ΄ όλους οι χειρότεροι
οι δήθεν εντεχνίλα,
φίλοι μου δε φαντάζεστε,
σε πιάνει ανατριχίλα.

Σου ομιλούν με έμφαση
τρανού καρδιναλίου,
ακόμα ζουν στην εποχή
των δίσκων βινυλίου.

Γράφουνε και ποιήματα,
μπίζνες με τις εκδόσεις,
να μη χαθεί στο «σπέρμα» τους
σε condom με ραβδώσεις.

διαβάστε το όλο στην....συλλογή Ωρολόγιον το σκωπτικό

https://www.tzortzides.gr/

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις είναι συμπτωματική. 

Σιγάλας Μακάριος

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 22, 2017

Οίκοθεν αναπαραστάσεις

        Αποτέλεσμα εικόνας για ΟΙΚΟΙΑ  

Κατοπτρικές ανακλάσεις 
χλωμόθωρου φέγγους, 
απείθαρχου,
καντήλι που σώνεται 
και αναδύει τις μνήμες του άδυτου, 
τις νεκρικές.
Σα σε γιορτή ψευδαισθήσεων
 χορεύουν εικόνες ηλιόθαμπες,  
ματιές που κείτονται αιώνες 
στα βότσαλα του πεισματάρη χρόνου,
αραγμένες ξερολιθιές μαυροτράγανες 
που εντυπώνουν το αέναο.
Μια κόρη κουτσή χορεύει 
μπάλο αντικριστό, απέριττο,  
λικνίζεται ανάμεσα 
σε πυραμιδικά ανάγλυφα απ΄ τα πρώιμα
και σιγοψιθυρίζει άσματα

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 19, 2017

Ωδή εις τους Ανίερους




Το σκέφτομαι πολύ καιρό
αν  θα εξιστορήσω
κάποιες διαπιστώσεις μου,
δύσκολο και να αρχίσω.

Με θλίβει η κατάσταση
σαν βλέπω τους παπάδες
να έχουν πρώτη έγνοια τους
να κάμουνε παράδες.

Δεν κάνω ισοπέδωση,
Άλλος θε να τους κρίνει,
Αυτός είναι «υπεύθυνος»
και άφεση τους δίνει.

Σε γάμο και σε βάφτιση,
Θα πέσει το μπαξίσι,
έτσι είναι το έθιμο
να χει ο παπάς να ζήσει.

Μα έπειτα ξεφεύγουμε
εις άλλα μονοπάτια,
σε ευχέλαιο και αγιασμό
φεύγουν πολλά καράτια.

Σε πρόσφορα, σε κόλλυβα,
μνημόσυνα, κηδεία,
δίνουνε οι πιστοί ρευστό
δια την Αθανασία.

Μα να τανε μονάχα αυτό,
δεν χάθηκε κι ο κόσμος,
είναι που εμαράθηκε
της πίστης μας ο δυόσμος.




διαβάστε το όλο στην....συλλογή Ωρολόγιον το σκωπτικό

https://www.tzortzides.gr/
Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις είναι συμπτωματική. 

Σιγάλας Μακάριος

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2017

Γκραβούρα πόνου


Αποτέλεσμα εικόνας για γραβουρα




Φωτόλουστη πανσέληνος
ραίνει τον ίσκιο της ψυχής 
στο διάβα του θανάτου, 
στο περατίκι της ζωής. 
Ο θάνατος είναι η αρχή, 
η αγάπη είναι το τέλος, 
λόγια το μεσοχείμωνο, 
διάβημα ολέθρου.
Άλαλη μάνα αγέλαστη 
βαρύθυμα σφαδάζει, 
τη σάρκα κλαίει που ξέβρασε
η νοσταλγία του θέλω. 
Μιγάδα η σκέψη υπνοβατεί 
στο θόλο της κραιπάλης 
σα μαύρη αγριομέλισσα 
που πνίγηκε στο μούστο.
Κέρινα ομοιώματα, 
βουβά μοιρολογούνε, ορυμαγδός,
στο σύνορο της ύπαρξης 
αλλόφρονα κραυγάζουν.
Σε υστερία τα είδωλα

Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 15, 2017

Άλφα Κενταύρου



Τίναξε η σκέψη της λύρας
τα κουρδίσματα τα μελωδικά
και πιάστηκε να μαλώνει
με τα φαρμάκια του έρωτα,
τα γλυκοστάλακτα.
Πα σε βωμούς πυρακτωμένους
σιγοκαίει το νυχτολούλουδο
και ευωδιάζει στ' άκουσμα
της ηδονικής φωνής της Αφροδίτης
που τα αιθέρια λόγια της
κρατάνε το ρυθμό
και ψάλλουν αηδόνια,
της Αρμονίας οι κοπέλες οι ροδοδάκτυλες.
Στης Ανδρομέδας τα περάσματα,
εκεί που πλάθονται τα παραμύθια τα μεθυστικά
και μοσχοβολούν οι ψυχές από τον πόθο
για μελλούμενους καιρούς ανέμελους.
Εκεί που ο τοξοβόλος σαν άνεμος
χυμάει φυσομανώντας,
λυγάει τις ιτιές και τις βελανιδιές
τις σέρνει σε χορό,
με το μαγευτικό τραγούδι του.
Λάμπει η σελήνη η χρυσοφώτεινη
και αρπάζει το λαούτο
για να μοιράσει βάσανα,
στα αλμυρά πελάγη και στις χώρες