Διαφώτιση ή Illumination και ο κώδων του κινδύνου...

Βασικό εργαλείο έκφρασης της “Νέας Εποχής” αποτελούν οι ενεργειακές “θεραπείες”, που θεωρητικά και ουσιαστικά μεταλαμπαδεύουν «ζωτική» ενέργεια «αγνώστου προελεύσεως» από το ένα υποκείμενο στο άλλο…

δυστυχώς τέτοιου τύπου τεχνικές έχουν εισέλθει ψευδοεπιστημονικά θα έλεγα εγώ αποκτώντας ένα επιστημονικοφανές περίβλημα και στον κλάδο της ψυχολογίας….

Συνήθως οι μυημένοι σε τέτοιου τύπου τεχνικές δηλώνουν ότι δεν υπάρχει καμία σχέση με οποιαδήποτε θρησκεία. Φυσικά και πρόκειται για το μέγιστο και καλά κρυμμένο ηθελημένο ψέμα που τους έχει διδαχθεί καθώς είναι έκδηλο το θρησκευτικό, το νεοεποχίτικο καί αποκρυφιστικο στοιχείο.

Έντονα συμβολικό

Αιθέρια ανάμνηση σε αιώνων λήθη κείτεσαι…

ουράνια και ανθρώπινη συνάμα, χαμένη νύμφη.

Στον έναστρο ουράνιο θόλο το βλέμμα πλανάται ,

στης Αφροδίτης την τροχιά σε αναζητά, του κάκου.

Οι άρχοντες μας πλάνεψαν Ίσιδα της Αιγύπτου,

Αστάρτη των Σουμέριων, Μαρία των Εβραίων.

Το αίμα σου βασιλικό σμίγει με το άγιο αίμα

γεννά στη γη το υπέρτατο, Αγάπη το όνομα του.

Καβάλα στο μονόκερο, φωτιάς αρματηλάτης

αναζητώ το μυστικό που ιππότες προστατεύουν.

Το άγιο δισκοπότηρο, ο πύργος του ποιμνίου,

το κεράς του όλου πνεύματος, η μεροβίγγεια άρκτος.

Σαν μάγος γελωτοποιός με ανοιχτές παλάμες,

στο στέμμα του αυτοκράτορα που το φορούν οι πλάνοι.

Δώσε μου θεια φρόνηση, βρέξε δικαιοσύνη,

αδέλφια σε ευθυγράμμιση ο ήλιος και η σελήνη…

Τη μέρα εκείνη οι εραστές θα ξεχυθούν στους δρόμους

για να γευτούν γλυκό κρασί απ’την άμπελο του Ιούδα.

Τη μέρα εκείνη ο λέοντας θα αναζητεί το ταίρι

εκεί στο τέλος του ιχθύ η μέρα πλησιάζει…

Σιγάλας Μακάριος

από την ποιητική συλλογή "Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου" και το συλλογικό έργο "Ονειρα των Μύθων."

Όσοι φονεύθηκαν νωρίς…

                                                       

Στο μικρό τραπεζάκι της αυλής των μυστηρίων,

καθισμένα ορφανά παραπαίδια της φτωχολογιάς

σε συμπόσιο λυγμών μεθούν με αίμα, σκλάβοι ολέθρου.

Γεύση αλμυρή, μαρτυρική, στα χείλη των μελλοθάνατων,

δεν ξεδιψά ο Άδης με μύριες ψυχές, ξεμέθυστος μένει.

Σπονδές ανομίας, αντιφεγγίσματα μοναξιάς ψυχών ερειπωμένων

που περιμένουν αιώνες ράθυμα κάποιο θάμα, σε λευκά κελιά.

Μάχες μύριες, βέλη φωτιάς σε σπίτια Θεριά, ερημωμένα,

σκορπίζουν τα δώρα του ελέους, μα οι πόρτες κλειστές.

Στων φανερωμένων αβύσσων τον νόστο κατρακυλούν

λούζουν με αγιόκλημα τους καταρράκτες της σκέψης

να λυτρωθούν απ’ την αβάσταχτη ζέση της καύσης οστών .

Η σιωπή αντιλαλεί στα κρυφά μυστικά περάσματα,

άγρυπνος πληγή, εναρκτήριος ωδή ολέθρου

σκληραγωγημένων δαιμόνων, απόηχοι κυμβάλου βακχικού,

γιγαντώνουν της καρδιάς τους τον πυρρίχιο ρυθμό,

τυμπανοκρουσίες θεών, αβασίλευτων σκεπτομορφών.

Δημοψήφισμα, πραγματική ευκαιρία ή απλά μια ευκαιριακή πλάνη ;

γράφει ο wishmaster…

Ελληνικέ λαέ μετά από τόσα χρόνια υποτιθέμενης δημοκρατίας φαίνεται πως σου δίνετε η δυνατότητα να εκφραστείς αμεσοδημοκρατικά… ήρθε η ώρα να αποδείξεις ότι διαθέτεις καρύδια ενάντια και κόντρα στην εγχώρια και ξένη τρομοκρατία των κέντρων που λυσσαλέα πολεμούν να ξεκληρίσουν τον τόπο σου…  Ήρθε η ώρα να υψώσεις ανάστημα και να κάνεις αυτό που επιτάσσει η ιστορία σου… να πεις ένα μεγαλοπρεπές ΟΧΙ στους εκβιασμούς… Ένα νέο ΟΧΙ σηματοδότη για την απαρχή μιας νέας πορείας προς ένα καλύτερο αύριο…

Ελληνικέ λαέ ήρθε η ώρα να αποδείξεις από τι μέταλλο είσαι φτιαγμένος… Αυτοί που σε οδήγησαν στο βάραθρο, οι εγχώριοι υποτακτικοί και νταβατζήδες και τα παπαγαλάκια τους θα λυσσάξουν να σε πείσουν πως πρέπει να υποταχτείς… για το καλό σου…

Είναι έτσι τα πράγματα ή όχι; έχει ουσία το συγκεκριμένο δημοψήφισμα με τον τρόπο που θέτετε το ερώτημα;

Δεν θα εξετάσω τους λόγους που οδήγησαν επιτέλους την Ελληνική κυβέρνηση να διεξάγει δημοψήφισμα… πράγμα που έπρεπε να κάνει εξαρχής και να αφορούσε τον λογιστικό έλεγχο του χρέους και την εθνικοποίηση της Κεντρικής Τράπεζας… έχει ουσία λοιπόν το δημοψήφισμα; κατά τη γνώμη μου, αν φτάσουμε μέχρι το δημοψήφισμα , έχει… οφείλω βέβαια να πω πως σκέπτομαι πολλά και επειδή τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται θα δώσω τρεις εκδοχές…

Παραμυθοχώρα

Τα ρόδα, κρύσταλλα φωτιάς, 
θεϊκό συναπάντημα με ξωτικά και νεράιδες 
αλλοτινού καιρού. 
Πλειάδα ολόλευκων φωτεινών εντόμων, 
διαγράφουν αταίριαστη πορεία, 
διαβαίνοντας προς την πηγή της ύπαρξης 
αιθεροβατώντας στο σκοτάδι. 
Ονειρέματα του νου 
σε ταξίδια αβάσταχτα μοναχικά, 
απόκρυφα και ηδονικά. 
Ήχοι μελωδικοί, με το ηχόχρωμα 
από τη μυρωδιά της άνοιξης, 
ψιθυρίζουν το κάλεσμα της Κίρκης, 
στα σφραγισμένα, από τον πόνο του καιρού, 
ώττα, του βασιλιά της παραμυθοχώρας.
Ευλογημένη η ψυχή που τρέφεται 
από το νέκταρ της γεμάτης λήθη καθημερινότητας, 
από το άδειο του καιρού και… σιωπά. 
Καταραμένε βασιλιά, 
αναζητάς στα παραμύθια τη λύτρωση 
και μαγεμένος πορεύεσαι, 
βυθισμένος στο κενό που καλύπτει τη γύμνια σου 
και απειλείται απ’ την αδιάκοπη ροη 
των συναισθημάτων σου, 
που αχαλίνωτα ορμούν … να σε πληγώσουν. 
Το χάραμα αφήνεσαι στο δρόμο της φωτιάς. 
Πληγές από μνήμες του χτες, 
από μνήμες του αύριο, σε καταβάλλουν. 
Ακάνθινα στεφάνια τρυπούν το κορμί σου 
που δακρύζει και βάφει στα πορφυρά το σούρουπο. 
Θυσία στο βωμό του Ποσειδώνα για ευνοϊκό άνεμο. 
Το ατέρμονο ταξίδι σου σε παρασύρει στα άδυτα.  
Θεϊκά σημάδια, καθοδηγητές της πορείας σου, 
ψαλμωδίες σειρήνων στα βήματα σου, 
προμηνύουν τη μέθεξη με το απόλυτο μηδέν.
Σωτηρία ψυχής;

Σιγάλας Μακάριος

από την ποιητική συλλογή Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου
και το συλλογικό έργο Όνειρα των μύθων.

Τι δεν καταλαβαίνεις Ελληνα; Κωλοτουμπες εις τον κύβο…

Γράφει ο Wishmaster…

Ελληνα τι δεν καταλαβαινεις;

ΠΑΣΟΚ πριν τις εκλογες 2009: Λεφτα υπαρχουν – παταξη διαφθορας κλπ κλπ
ΠΑΣΟΚ μετα τις εκλογες: ΠΡΟΣΥΝΕΝΟΗΜΕΝΟ ΜΠΟΥΜ- ΚΑΣΤΕΛΟΡΙΖΟ- ΔΝΤ- ΜΝΗΜΟΝΙΑ-ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ-σορταρισματα κλπ κλπ…

Ν.Δ πριν τις εκλογες 2012 = ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΟ και Ζάππειο, αναπτυξη, υποσχεσεις, αναδιαρθρωση κρατους κλπ κλπ .
Ν.Δ μετα τις εκλογες: Μνημονιακοτεροι του μνημονιου. ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ – καταστροφη Ελληνικης κοινωνιας και οικονομιας, εξαθλιωση, ανεργια, αυτοκτονιες , ξεπουλημα κλπ κλπ…

ΣΥΡΙΖΑ 2009-2014 ΠΡΟ ΕΚΛΟΓΩΝ: ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑ- ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ- ΧΡΕΟΣ ΥΠΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ – ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ-ΔΙΑΠΛΕΚΟΜΕΝΑ- ΜΜΕ- ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΥ-ΤΡΑΠΕΖΕΣ κλπ κλπ κλπ… Το σημαντικοτερο: ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΣΤΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΑΦΟΡΟΥΝ….

Ερωτευμένος και ηδυπαθής…

Λησμονημένος ιχνηλάτης πόθου σε θάνατο μικρό, 

μες τα συντρίμμια του καιρού, 

στο μετερίζι των λυγμών, 

στα άγρια νερά της θλίψης.

 Εύοσμα άνθη μυγδαλιάς 

στολίζουνε με ψέμα 

τη γυμνή ερημιά του ευθραύστου ιδανικού, 

βάλσαμο στα άχαρα χρόνια, τα έσχατα.

Ψίθυροι και κελαηδίσματα, 

μες στον ακύμαντο βυθό της μνήμης, 

γλυκό κυδώνι και οσμές του νυχτολούλουδου, 

στα δειλινά τα ρόδινα, τα υπέρτερα.

Στίγματα μελανά από αδέξιο χέρι αλλότριο, 

κακέκτυπα από τη φονική τροχιά του μάταιου, 

που στροβιλίζει λόγους 

στην κρύπτη που προσάραξαν 

οι ωκεανοί του χρόνου.

Μονάζω μες τα όνειρα, τα όνειρα του ζόφου, 

κρύα φωτιά κυοφορεί η σιωπή 

κι ο αιχμηρός της ήχος, 

βλέπω το αντιφέγγισμα της στίλβης των ματιών σου.

Αφήνομαι να αφουγκραστώ , αέρινη, μενεξεδιά αυταπάτη, 

σαν εύηχος κελαρυσμός απ’ το ξερό νερό σου, 

μου εναποθέτει πρόσχαρα ένα τεφρό χαμόγελο 

στις άκρες των ματιών.

Κενό λευκό, ερωτευμένος και ηδυπαθής…

Σιγάλας Μακάριος

από την ποιητική συλλογή "Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου"

Οδηγητές

Ήχος οξύς στα ώτα της συνείδησης, 
ήχος μετάλλινος,
κερνά θάνατο 
και στεφανώνει τους νεκρούς,
με δόξας δάφνη, 
μοσχοβολούν τα χώματα. 
Πολέμιο άσμα 
στα πυρωμένα λιθάρια του χρόνου, 
νεκροί φρουροί, θύμησες, 
μαντατοφόροι ιδανικών, 
στην απαξία του σήμερα. 
Χέρια ανίκητα, οδηγητές, 
οδυνηρά ποτίζουν, 
με αλατισμένο φως 
την φρικτή αρμονία που πλάσαμε 
με πλούτο αναρίθμητο, υλικό. 
Με την πνοή του Απόλλωνα, 

Κερνάει ο έρωτας

Κερνάει αβάνες ο έρωτας ανάστροφα σε σέρνει,

να αφουγκραστείς απ’ τα αχανή πέλαγα της ψυχής σου,

καντίνι που κελάηδησε απ’τη χορδή της λύρας

και σου ταξε απάνεμο γιατάκι να ποδίσεις,

μα εσύ άμοιρε ονειρεύτηκες γοργόνες μες τη ράδα

και αλείφεσαι με εκλεκτή Μοράβια απ’την Περσία,

που να ξερες της ρότα του τις παρατιμονιές…

Τραβέρσο και καβάτζαρες το Πράσινο ακρωτήρι,

κιαλάρεις το άστρο του βορρά και χάραξες πορεία

με μπούσουλα δυο μάτια γκρι πάνω στον πορτολάνο

που έχει φθαρεί απ’το κρασί και την  πολυκαιρία.

Κερνάει αράκ ο έρωτας και γαλλική ανιζέτα,

μαύρος αποκρισάτορας που μέσα στην αθάλη,

γρυλίζει και βουρλίζεται πως κυβερνά τον κόσμο.

Αγάντα και διαλύεται σιγά σιγά το πούσι,

σαλτάρισε απ’το στόκολο η θέρμη σου, ακριβή,

ρεσάλτο από τελώνια, σπινθηρισμοί ονείρων,

που κυβερνούν το σούρουπο τους χτύπους της ψυχής…

 Σιγάλας Μακάριος

από την ποιητική συλλογή

Εις πεδίον Άλφα Κενταύρου

Το κομοδίνο με τα μυστικά

Εσύ…  καβάλα στο όνειρο,  μια φούχτα σκόνη που ρέει,

σταθερά, γοργά, ρυθμικά, αμετανόητα...

Ασέλγεια μήτε άγνοια, λάθη που στιγματίζουν,

φυτρώσανε μαβιά φιλιά στον κόρφο της ψυχής…

Υάκινθος που δάκρυσε σε φως ημισελήνου

η κάθαρση λοξοδρομεί, ανίδεη εσπέρα…