Μονόδρομοι τέλος...

Κάθομαι και σκέφτομαι, βιώνω την κατάσταση που έχει περιέλθει η χώρα με τα ψέματα που μας τάιζαν τόσα χρόνια, για ανάπτυξη και σύγκλιση μισθών με την ευρωζώνη που μας έλεγαν, με τα ψέματα περί μονόδρομων που πλασάρουν τώρα και αισθάνομαι ότι δεν υπάρχει ένας θεσμός να με προστατεύσει από τα αρπακτικά των ονείρων μου, να απονείμει δικαιοσύνη αυτεπάγγελτα σε όσους φέρουν ευθύνη για την σημερινή κατάντια...

Σε λίγο καιρό η εγκληματικότητα θα φτάσει στα ύψη εξαιτίας της ανέχειας και της ανεργίας και όλοι εσείς που αυτή τη στιγμή είστε απλά παγωμένοι από τα μέτρα και δεν αντιδράτε, πολύ σύντομα θα καταριέστε τον εαυτό σας… τι έκανα … γιατί δεν μίλαγα… που ήμουν…

Τα λέω αυτά γιατί εχτές αρπάχτηκα άσχημα με τον πατέρα μου. Να είσαι πιο ήπιος και διαλλακτικός μου είπε, να μην παθιάζεσαι τόσο και τι γλώσσα είναι αυτή που χρησιμοποιείς … Εσύ θα σώσεις τον κόσμο? Και άλλα πολλά…

Α κύριε, κύριε Κακλαμάνη ποιος θα βρεθεί να μας δικάσει...

Παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον εχθές όλη την συνεδρίαση της βουλής. Δεν θα σταθώ στους 2 άθλιους κοκορομάχους πρόεδρους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ή στον ανεκδιήγητο υπουργό οικονομίας. Περί άλλων τυρβάζουν και νομίζουν ότι πείθουν με την τρομοκρατία, τα ψευδοδιλλήματα και τους μονόδρομους…
Μιλάμε ότι το καφενείο η βουλή, φιλοξένησε το θέατρο του παραλόγου με τα σκάνδαλα και τις κλεψιές των κομμάτων τους, υπό τα θερμά χειροκροτήματα των άβουλων γελοίων ευθυγραμμισμένων υπηκόων τους…
Η Δημοκρατία υπέστη ισχυρό πλήγμα φίλοι μου εχθές με τα μέτρα του ΔΝΤ, τα οποία υπερψηφίστηκαν με 172 "ΝΑΙ" έναντι 121 "ΟΧΙ" και 3 "ΠΑΡΩΝ" ενώ τυγχάνουν παλλαϊκής απόρριψης.

Ο «μίστερ Κ» της Ελληνικής πολιτικής σκηνής...

-->

Ένα ανησυχητικό φαινόμενο που παρατηρώ ιδιαιτέρως τα τελευταία χρόνια στην πολιτική σκηνή της Ελλάδας είναι η αγωνιώδης προσπάθεια κυρίως των δύο μεγάλων κομμάτων να οριοθετηθούν ιδεολογικά και να αποκτήσουν την πολιτική ταυτότητα που τόσο τους λείπει, τραβώντας άγονες ιδεατές γραμμές.  Παρατηρούμε λοιπόν σε αυτό τον ιδεολογικοπολιτικό αχταρμά που βιώνουμε να υφίσταται καπήλευση θεμελιωδών αξιών και εννοιών από τους πολιτικούς χώρους της αριστεράς, του κέντρου και της Δεξιάς και μια σύγκλιση και συγχυσμένη ταύτιση πολιτικών θέσεων.

Πώς να κάνεις μια εκπομπή από ενδιαφέρουσα, γελοία…

Κύριε Χαρδαβέλα, θα μας ξεκαθαρίσετε τελικά ποιο ήταν το θέμα της εκπομπής σας? Γιατί αν ήταν η «φιλοσοφική» αναζήτηση της έννοιας του Σατανισμού άκρη δεν βγάλαμε, αντιθέτως… ήταν μήπως η σχέση του με τη μουσική? Πάλι σε λάθος διαστάσεις κινηθήκαμε… Μπερδέψαμε στη μέση και τον παγανισμό , τον αγνωστικισμό και την άποψη της κας Τζανη και κάναμε αχταρμά…
Ο τίτλος της εκπομπής σας ήταν: Οι "Πύλες του Ανεξήγητου" ρίχνουν φως στα σκοτεινά μονοπάτια του Σατανισμού! Ποιο φως ρίξατε εν τέλει για να καταλάβω… Ποιός από εσάς που κάνατε την εκπομπή αυτή έψαξε σοβαρά το θέμα Σατανισμός; Που οφείλετε η προχειρότητα αντιμετώπισης του θέματος και η περίεργη επιλογή μερικών εκ των καλεσμένων που φιλοξενήσατε. Ακριβώς τα ίδια έχω παρατηρήσει και σε άλλες σας εκπομπές με άλλη θεματολογία. Σε πολλές των περιπτώσεων χειρίζεσται τους καλεσμένους σας ως γλάστρες ακόμα και όταν ορισμένοι εξ αυτών έχουν άποψη να πουν. Αυτές βέβαια ειναι προσωπικές εκτιμήσεις και όχι μομφές κανενός ειδους...

Λάδι της πέτρας ή μαύρος χρυσός, εάλω η πόλις, δυστυχώς…

Διάβαζα τις προάλλες ένα άρθρο σε μια εφημερίδα για τα πολυεθνικά συμφέροντα των πετρελαϊκών εταιριών και τον ουσιαστικό τους ρόλο στην διεξαγωγή του πολέμου στο Ιράκ. Το ίδιο βράδυ στο discovery channel είχε ένα θέμα που αφορούσε την απάντληση του αργού πετρελαίου και τον τρόπο επεξεργασίας του. Παλαιότερα κάποια δημοσιεύματα Ελληνικών εφημερίδων έκαναν λόγο για το πώς είναι δυνατόν η Ελλάδα να μην έχει βαριά βιομηχανία την στιγμή που διαθέτει σε αφθονία ορυκτό πλούτο και μου είχαν κεντρίσει το ενδιαφέρον αλλά δεν έδωσα μεγάλη βαρύτητα. Προχτές το βράδυ λοιπόν η εκπομπή Αθέατος Κόσμος είχε θέμα της την ύπαρξη κοιτασμάτων πετρελαίου στον Ελλαδικό χώρο και έτσι είπα δεν είναι τυχαίο να πέφτει συνεχώς μπροστά μου τελευταία το θέμα αυτό και αποφάσισα αν και μου τη σπάει ο παρουσιαστής να τη δώ και μετά να το ψάξω λίγο παραπάνω και εγώ...

Ο εχθρός είναι εντός ...

Η χώρα μας δαπανά πολύ μεγάλα ποσά για την άμυνά της σε σχέση φυσικά με τις άλλες ανάγκες της, σε σχέση με το ΑΕΠ της χώρας μας και φυσικά βρίσκεται στις πρώτες θέσεις μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ σε Αμυντικές Δαπάνες. Αν η Ελλάδα δεν ήταν αναγκασμένη να δαπανά τόσο πολλά για την Άμυνα της άλλοι τομείς όπως η παιδεία και η υγεία, θα είχαν πολύ περισσότερα κονδύλια στη διάθεση τους, έτσι δεν είναι;
Θέλουμε λοιπόν κάποια δις ευρώ κάθε χρόνο που προέρχονται από την τσέπη του έλληνα φορολογούμενου και που αν μπορούσαμε να τα αποφύγουμε θα είχαμε σαφώς μικρότερο δημόσιο χρέος και λιγότερα ελλείμματα (είναι αυτά που οι διαχειριστές πολιτικοί μας έχουν αναγάγει σε μπαμπούλα). Η Ελλάδα όμως είναι υποχρεωμένη να καταβάλλει αυτά τα ποσά κάθε χρόνο. Μη βιαστείτε να επεξηγήσετε τον όρο "υποχρεωμένη" και να πείτε αφού έχουμε εξωτερική απειλή δίπλα μας τι να κάνουμε ας εξασφαλίσουμε στρατιωτική ισχύ ικανή να παρέχει Αμυντική Επάρκεια. Πολύ αφελές…

Ιχώρ , το οξύ φλέγμα της γνώσης...

«Σαν θεοί ζούσαν (οι άνθρωποι) έχοντας ανέγνοιαστη ψυχή χωρίς ολότελα κόπους και πόνο κι ούτε τα φοβερά γεράματα ήταν επάνω τους και πάντα ίδιοι στα πόδια και στα χέρια χαίρονταν στα συμπόσια έξω απ’ όλα τα κακά και πέθαιναν σα δαμασμένοι από τον ύπνο» («Έργα και Ημέραι», 112-117).
Σας θυμίζει κάτι αυτό?

Εδώ κατά καιρούς έχουμε μιλήσει για τους νεφελίμ από τις αναφορές στη ΠΔ και τα γραπτά των αρχαίων Σουμέριων ( οι οποίοι ήταν δούλοι των νεφελιμ - οι νεφελιμ το έπαιζαν θεοί ή λατρεύτηκαν ως θεοί), για τους γίγαντες , για την αρχαία ελληνική μυθιστορία...

Όπως έχω ξαναγράψει στο παρελθόν έχω μελετήσει σε μεγάλο βαθμό τις θρησκείες κ κατέληξα στην ορθοδοξία.

Θέλω με στόμφο να πω απέναντι σε αυτούς που θεωρούν συνωμοσίες την μυθολογία και την μυθιστορία  ότι δε μπορώ να καταλάβω γιατί νομίζουν ότι οι πρόγονοι μας κ γενικά όλοι οι λαοί τότε ήταν ηλίθιοι και τρελοί! Πως, τόσο απλοϊκά και αβασάνιστα θεωρούν ότι ο δυτικός ορθολογισμός είναι η απάντηση σε κάθε ερώτημα, πως τόσο εύκολα και άκριτα δέχονται τις παραδοχές τις καθεστώσας επιστήμης.

Kαταναλωτικό Χριστουγεννιάτικο πνεύμα...

--> -->

Γενικότερα, με το που αρχίζουν οι γιορτές σκάει ένα απίστευτο κύμα προσφορών, ευκαιριών, χριστουγεννιάτικων προϊόντων και τα λοιπά. Καταναλώνω... άρα υπάρχω είναι το μότο που κυριαρχεί τις γιορτές! Ένα ρητό που την περίοδο των γιορτών παίρνει τεράστιες διαστάσεις πολύ μεγαλύτερες από κάθε άλλη εποχή του έτους.

Η μανία του καταναλωτισμού ‘χτυπά’ την πόρτα μας και οι άνθρωποι επιλέγουν να καταναλώσουν για να πάρουν μια γεύση χαράς και ευτυχίας, που λείπει από την καθημερινότητα μας εξαιτίας του σύγχρονου τρόπου ζωής, ακόμα και αν η διάρκειά της είναι όσο διαρκεί ένα τσιγάρο.

Πολλοί αυτή την περίοδο βρίσκουν την ευκαιρία είτε προβάλλοντας τη μεγαλομανία τους είτε θέλοντας να δείξουν ότι υπερτερούν των άλλων, να υπενθυμίσουν στον εαυτό τους ότι τα κατάφεραν και  εγωκεντρικά συγκρίνονται με τους γύρω τους, ακόμα και χωρίς να το καταλαβαίνουν, για να καλύψουν τη δική τους ανασφάλεια.

Τα στρεβλά μηνύματα που προβάλλουν τα ΜΜΕ ότι η χαρά κερδίζετε μέσα από τις συνεχόμενες αγορές, λειτουργούν σαν καλοστημένη παγίδα για τον εξαθλιωμένο από το σύγχρονο τρόπο ζωής άνθρωπο που επιθυμεί και αυτός να γευτεί από το νέκταρ της εύκολης ευτυχίας που προβάλλεται και καταφεύγει ακόμα και στο να δημιουργεί ψεύτικες ανάγκες για εκείνον και τα παιδιά του. Ψεύτικες ανάγκες που επειδή τις περισσότερες φορές δεν μπορεί να τις καλύψει εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας προσφεύγει σε καταναλωτικά δάνεια και οδηγείτε σταδιακά στην εξαθλίωση. Εάν είναι πιο συνετός και δεν το κάνει, είναι πικραμένος που δεν έχει αυτά που και καλά επιθυμεί.

Κάθε Χριστούγεννα θυμόμαστε το συνάνθρωπο και τη φιλανθρωπία. Όμως το νόημα των Χριστουγέννων δεν είναι το ξέφρενο πανηγύρι  του καταναλωτισμού και η φιλανθρωπία των ημερών  μια πράξη  εντεταγμένη στο γιορτινό μας πρόγραμμα  και όχι μια ειλικρινή έκφραση συναισθημάτων προς όσους μας χρειάζονται. Έχει διαφορά  ο συνάνθρωπος των εορτών από τον  καθημερινό συνάνθρωπο?

Κάθε είδους αηδία και καρακιτσαριό που προσβάλλει την αισθητική και το γούστο μας προβάλλετε κάθε Χριστούγεννα. Ρε καραγκιόζηδες, λέτε να πάω και να πάρω παντόφλες με ταράνδους και μποξεράκια με τον Αγιο Βασίλη?

το παραδοσιακό δεν είναι ο Άγιος Βασίλης της coca cola, ούτε το δυτικοφερμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο αλλά ένα καραβάκι απλοϊκά στολισμένο. Το ταπεινό και κατανυκτικό πνεύμα των Χριστουγέννων δεν προκρίνεται από την καταναλωτική μανία των ημερών. Δεν εννοώ να μην κρατήσουμε όλα τα καλά, απλά να μη πέφτουμε στην παγίδα ενός καλοστημένου καταναλωτικού μηχανισμού... Σαφώς και οι γιορτές είναι μια ευκαιρία να έλθουμε όλοι κοντά, να ξεφύγουμε λιγάκι από την ρουτίνα, να ανταλλάξουμε ευχές και δώρα δεν αντιλέγω...

Όμως Χριστούγεννα σημαίνει αγάπη και όχι καταναλωτισμός.
Αγάπη είναι προσφορά.
Ας προφέρουμε λοιπόν κυρίως συναισθήματα. Ας δώσουμε αγάπη στους γύρω μας και ειδικά σε αυτούς που το έχουν περισσότερο ανάγκη.

Και αν όντως θέλετε να καταναλώσετε για εσάς, πάρτε κάτι που θα σας φανεί όντως χρήσιμο και δεν είναι περιττό.

Αν θέλετε να δωρίσετε , δωρίστε πέρα από υλικά αγαθά, δώρα από καρδιάς όπως  ενδιαφέρον, συμπόνια, χρόνο, συμπαράσταση, μια καλή κουβέντα, θετικά συναισθήματα και όχι ένα (δήθεν) πανάκριβο δώρο.

Καλά Χριστούγεννα να έχουμε…

Πανεπιστημιακό Άσυλο …

Ακούω καιρό τώρα πάμπολλες συζητήσεις και βλέπω αναρτήσεις περί Πανεπιστημιακού Ασύλου. Πάμε να δούμε τι προβλέπει ο νόμος και μετά να σχολιάσουμε…

ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ
άρθρο 2 του Ν.1268/82

1. Η ακαδημαϊκή ελευθερία στη διδασκαλία και την έρευνα καθώς και η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών κατοχυρώνεται στα Α.Ε.Ι. 

2. Δεν επιτρέπεται η επιβολή ορισμένων μόνον επιστημονικών απόψεων και ιδεών και η διεξαγωγή απόρρητης έρευνας. 

3. (α) Όλοι οι εργαζόμενοι στα Α.Ε.Ι. όπως και οι φοιτητές είναι ελεύθεροι να εκφράζονται συλλογικά μέσα από τα συνδικαλιστικά τους όργανα που διευκολύνονται στη λειτουργία τους από τις Πανεπιστημιακές αρχές.
(β) Οι εκπρόσωποι των φοιτητών στα όργανα που προβλέπει ο νόμος εκλέγονται αναλογικά από ένα φοιτητικό σύλλογο που λειτουργεί ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου σε κάθε Τμήμα. Στα Τμήματα ή στις Σχολές που θα μετατραπούν σε Τμήματα με βάση την παρ. 1 του άρθρου 30 του νόμου αυτού, όπου κατά την έναρξη της ισχύος του νόμου αυτού λειτουργεί ήδη ένας φοιτητικός σύλλογος, ο σύλλογος αυτός και μόνο έχει την ευθύνη της εκλογής των παραπάνω εκπροσώπων. 

4. Για την κατοχύρωση της ακαδημαϊκής ελευθέριας, της ελεύθερης επιστημονικής αναζήτησης και της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών, αναγνωρίζεται το Πανεπιστημιακό Άσυλο. 

Σαμαράς και επαναστατικός αγών...

Είδα στο site http://www.resaltomag.gr/forum/viewtopic.php?t=3931 και πήρα αφορμή να σχολιάσω τα λεγόμενα του γράφοντος. Τα σχόλια μου σε πλάγια γραφή με κόκκινα μέσα στις παρενθέσεις αφορούν το συντάκτη του κειμένου και τα γραφόμενα του. Πάμε λοιπόν…

Το Βατερλό των «νταβάδων» και των μηχανισμών (Μόνο η Ντόρα είχε μηχανισμό φαίνεται ενω ο Σαμαράς εκλέχτηκε και ακόμα ρωτούσε: τι ειναι ο μηχανισμός?)


Αυτή τη φορά οι «νταβάδες» και το παρακράτος, όχι μόνο δεν κατόρθωσαν να επιβάλουν την πολιτική λύση που ήθελαν, αλλά υπέστησαν συντριπτική ήττα μεγάλης ιστορικής σημασίας.
Το Βατερλό τους αποτυπώθηκε στις μαυροφόρες ύαινες των ΜΜΕ και ιδιαίτερα του Μεγάλου Καναλιού. Μόνο τα πρόσωπα να έβλεπε κανείς των παρουσιαστών του Mega θα ένιωθε τους εσωτερικούς τους θρήνους… ( Σιγά μην κλάψουν κιόλας … Απλά θα τραγουδήσουν: όπου φυσάει ο άνεμος πάω…τους ακουμπάει κανείς?)