Τρίτη, Αυγούστου 08, 2017

Ωδή εις την επονομαζόμενη κρίση


Όπου βρεθείς και όπου σταθείς,
με όποιον και αν μιλήσεις,
«έχουμε κρίση» θα σου πεί,
δεν το δες στις ειδήσεις;

Άκουσε φιλαράκι μου
γιατί δεν πάει άλλο,
μας πρήξαν με τη φράση αυτή,
μη μου πατάς τον κάλο.

Η  λέξη κρίση  εφτιάχτηκε
για να σου περιγράψει ,
πως θα μπορέσει η τράπεζα,
τη σύνταξη να αρπάξει.

Έχει για υπαλλήλους της
κόμματα και κανάλια,
σου πιπιλάνε το μυαλό
κάθε λογής ρεμάλια.

Αυτή η αναστάτωση
ειν’ προσχεδιασμένη,
έτσι ληστεύουν σήμερα,
όλα της γης τα έθνη.
  
Σε βάλανε εις το ζυγό,
κοντεύουν δέκα έτη,
και κάθεσαι στα τέσσερα
να σου τραβούν τη χαίτη.


Κρίση σημαίνει φίλε μου
να έχεις μυαλό να κρίνεις
μα σ’ έχουν βάλει στον τορβά
και ότι παράγεις δίνεις.

Σε εκπαιδεύσανε καλά
να σκύβεις το κεφάλι,
να σε θωρούνε ως ραγιά,
και τους ψηφίζεις πάλι.

Επίστεψες τους κίβδηλους,
κάθε λογής λαμόγια,
που σου πουλάνε φούμαρα
και μένουνε στα λόγια.

Εφτιάξανε το σύστημα
να χει πολλές δικλείδες,
και όταν κόντρα θα τους πας
στην πέφτουν σαν ακρίδες.

Μολάρουνε λυκόσκυλα
καλά εκπαιδευμένα
και κάτι τσοπανόσκυλα
που είναι λυσσασμένα

Σε στήνουνε σε μια γωνιά
και μόνο ένας στους χίλιους
είναι που αντέχει τελικά
να μη κολλήσει ψύλλους.

Και έτσι συνεχίζουνε
το αρνί να μασουλάνε,
και στα υπόλοιπα σκυλιά
δυο κόκκαλα πετάνε.

Εν τέλει θα παραδεχτώ
ότι υπάρχει κρίση,
μα όχι οικονομική,
κρίση εις το χασίσι.

Δεν εξηγείτε πια αλλιώς
ότι δεν αντιδράμε,
μας οδηγούν εις την σφαγή
και εμείς  χαζολογάμε.


Σιγάλας Μακάριος


από την υπό έκδοση συλλογή Ωρολόγιον το σκωπτικό




Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, γεγονότα ή καταστάσεις είναι συμπτωματική. 



Related Posts :



Δεν υπάρχουν σχόλια: